Akron/Family - Set 'Em Wild, Set 'Em Free

Er zijn van die bands die niet direct weten te overtuigen, maar die je ook nog niet afschrijft. Over Akron/Family kon ik maar niet besluiten of het allemaal ongemeende gekkigheid, een gimmick of toch een oprechte muzikale visie was. Na vijf jaar en een flinke hoeveelheid aandacht door onder andere optredens op festivals, komt Akron/Family met alweer hun vierde plaat. Eigenlijk schreeuwt de hele presentatie een enorm zelfvertrouwen en muzikaal patriottisme uit. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat het album als een vuur ontbrandt. Het labeltje freakfolk is voor Akron/Family meer dan treffend, hoewel ze ook stevig kunnen rocken. Ze spelen hun unieke songs met bezeten begeestering, waarin Amerikaanse naast bijvoorbeeld Afrikaanse invloeden consistente delen zijn en altijd ruimte is voor melodie en subtiliteit. Eigenlijk zijn de veel gehoorde kreten die de groep tussen Animal Collective en Fleet Foxes bijzonder accuraat. Daar kan je een chaotische groep als The Dodos gemakkelijk aan toevoegen. Zelf voelen ze zich zeker wild en vrij, dus de oproep van de titel zal voor anderen bedoeld zijn. Met dit album vormen ze in ieder geval een geweldig precedent.

Read more...

Le Monde selon Monsanto, van Marie-Monique Robin

Ze worden steeds vaker gemaakt; documentaires die de schaduwkanten van onze samenleving pijnlijk blootleggen. Deze inzichtelijke, Vlaamse documentaire focust op de Amerikaanse multinational Monsanto, een bedrijf dat zich richt op zaadveredeling. Het overgrote deel van de transgene producten die verbouwd worden op de wereld is eigendom van dit bedrijf. De kracht van het thema zit in het feit dat dit deel is van ons dagelijks leven. De stukjes alarmerende informatie waaruit het verhaal is opgebouwd, tonen een ingewikkeld web van beïnvloeding verspreid over grote delen van de wereld. De documentaire slaagt erin de puzzel ineen te schuiven tot een samenhangend en confronterend verhaal. Op slinkse wijze lijkt Monsanto een mondiaal monopolie te bereiken, waarin vrijwel alle landbouw hun eigendom wordt door uitgebreide patenten op zaad, politieke lobbies, onethische wetenschap en juridische gevechten. Dit maakt ons voor vele basisbehoeften afhankelijkheid van één bedrijf; een gevaarlijke machtspositie. Bovendien zorgt het risico op transgene besmetting ervoor dat authentieke gewassen langzaamaan kunnen worden aangetast en biodiversiteit verdwijnt. Dat geldt dus ook voor gebieden waar strenge regels bestaan, zoals Europa en Mexico. Door te spelen met producten voor levensonderhoud, vormt zich een grimmig wereldbeeld dat alle lagen van de bevolking raakt.

Read more...

Toy Fight - Peplum

Fransen lijken een vreemde fascinatie te hebben voor speelgoed. Recentelijk nog maakte Coralie Clément het album Toystore en regisseur Michel Gondry lijkt het spelen en knutselen nog lang niet verleerd. Toepasselijk is ook dat Gondry geïnspireerd zou zijn door popmuziek en zelf geboren is in Versailles, de broedplaats van Frankrijks bekendste elektropop bands. Toy Fight lijkt met de bandnaam uit te willen drukken hoe hun springerige, bedrieglijk naïeve muziek klinkt. Even bijzonder is echter dat wij nooit van een tweede album als Peplum hadden kunnen genieten als City Slang de uiteengevallen band niet gered had met een deal. Het drietal greep de gelegenheid aan om van Peplum een in hun ogen zo perfect mogelijk album te maken. Vooral het excentrieke plezier dat van de plaat afspat, getuigt daarvan. Onweerstaanbare melodietjes met aanstekelijke ritmes en een rijk en creatief instrumentarium maken van Toy Fight een unieke groep. Afgezien van de speelsheid lijkt er weinig typisch Frans aan hun geluid, hoewel Cocoon een aardig uitgangspunt biedt. Toy Fight slaagt waar Lake bleef steken. Muzikale spitsvondigheid was zelden zo innemend en mooi tegelijk.

Read more...

Patrick Watson - Wooden Arms

Na het nog verse Europese succes van Close to Paradise zullen er weinig albums zijn waar zo naar wordt uitgekeken als Wooden Arms. Zelden was het predicaat betoverend toepasselijker dan op Patrick Watsons muzikale wereld. Dit derde album heeft dan ook de monsterlijke taak om de wildste verwachtingen te gaan overtreffen. Daarvoor heeft ons Canadese wonderkind niet de gemakkelijkste weg gekozen. De weelderige orkestraties van zelfs de meest ingetogen melodie geven op Wooden Arms nog meer een symfonische indruk. Daarmee komen kenmerken bovendrijven die op het debuut, Just Another Ordinary Day, hoogtij vierden. Ten opzichte van Close to Paradise levert hij daarom iets op toegankelijkheid in. Een slinkse zet, want, zoals al bij Just Another Ordinary Day bleek, zou het met Wooden Arms een stuk moeilijker doorbreken zijn. Van dergelijk lef kan ik alleen maar genieten. Naast klassieke invloeden krijgen ook een traditioneel instrumentarium met dito arrangementen meer ruimte. Deze horizonverbreding ten spijt is Watson vooral zichzelf gebleven. Dat is een hele opluchting, want na de twee voorgangers was ik verre van uitgeluisterd. Als hij zo ongestoord zijn eigen paden blijft volgen, is al het succes hem van harte gegund. De diepte van een echoput, de schittering van een sterrenregen en de sprankelende complexiteit van een waterval, Watson weet wereldlijke schoonheid bijna pijnlijk op de spits te drijven. De intrigerende vooruitstrevendheid die in zijn muziek huist, prijkt met slechts een handvol artiesten op mijn favorietenlijstje. Daaronder begeven zich o.a. Sweet Billy Pilgrim, Jeff Buckley en Ghost Trucker. Ik kan echter niet afsluiten zonder te vermelden dat diegenen die naar de winkel rennen voor Wooden Arms zich een enorm plezier doen met het album van DM Stith en de laatste My Brightest Diamond. Er zijn niet veel muzikanten die zoveel visie tonen. Het vieren van muzikale vrijheid maakt op deze manier van iedere seconde een zaligheid.

Read more...

Bachelorette - My Electric Family

Op My Electric Family vinden we de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Annabel Alpers op weg naar internationale roem. Aan dit elektroakoestische kunstwerkje gingen een album en EP vooraf die nog niet direct overal konden aarden. Dit tweede album zal negeren moeilijk maken, want haar fijne vocalen in combinatie met hemelse en aanstekelijke melodieën overtuigen in een oogwenk. Erg leuk zijn ook de nostalgisch aandoende klanken die uit haar synths vliegen. In haar verkenningen van de schieroneindige mogelijkheden van de elektronische muziek komt Bachelorette telkens terug op de fascinatie die daaraan ten grondslag ligt. De relatie tussen mens en machine krijgt in de zoete ritmiek van My Electric Family meer de aard van een liefdesverklaring. Het is goed merkbaar dat Annabel goed geluisterd heeft naar Europese voorbeelden als het Franse Air, het Nederlandse Bauer of Anderson, het Engelse Broadcast, het deels Italiaanse Populous with Short Stories en het Zweedse Pacific! Dat betekent wel dat ze zich begeeft in een druk genre waar het lastig zal zijn op te vallen. Aan haar talent zal het niet liggen. Alles op My Electric Family klinkt toch net even anders dan voorgangers. Ze zoekt altijd de perfecte balans tussen pop en folkinvloeden. Bachelorette toont ons een universum waar de laagjes in afwijkende volgorde opeen gestapeld liggen.

Read more...

My Latest Novel - Deaths & Entrances

My Latest Novel is een Schotse band die met hun debuut Wolves hier niet echt hoge ogen wist te gooien. Onterecht, want het bleek een regelrechte groeiplaat met veel mooie composities die hun geheimen uiterst gedoseerd leken af te geven. Om goed te luisteren moest je je echt overgeven aan de ritmes op de plaat en aan het infuus. Dat wordt met opvolger Deaths & Entrances niet anders. De band is zijn eigenwijze zelf gebleven en heeft zijn herkenbare geluid verder uitgekristalliseerd. Dat betekent concreet dat waar de composities op Wolves verschillend van opbouw waren, Deaths & Entrances eenduidiger is. De iets wollige, donkere onderlagen krijgen veelal een heldere omlijning van strijkers. De melodieën zijn duidelijk en kunnen sterke refreinen hebben. My Latest Novel volgt overwegend Britse paden en komt daarop bands als The Open of Hope of the States tegen. Daarnaast is de uitgesproken Schotse folkrocksfeer wederom aanwezig. Een belangrijk kenmerk is het diverse gebruik van samenzang, waaruit op subtiele wijze de verhalende songs ontspringen. My Latest Novel maakt muziek die niet te koop loopt met zijn kwaliteiten en speurneuzen vraagt nogmaals te luisteren. Dan blijkt ook dit tweede album een heel aantal verrassingen te bevatten.

Read more...

British Sea Power - Man of Aran

Man of Aran is een Iers docudrama (1934) over het leven in harde condities op de ruige Aran eilanden, die langs de west Ierse kust liggen. De film won in 1935 de Grote Prijs op het filmfestival in Venetië en kijkend naar de indrukwekkende, maar vooral ook knappe en snelle scènes van deze oude film is niet moeilijk voor te stellen waarom. Dat verklaart gelijk waarom British Sea Power ‘ja’ zei op het verzoek de film van een nieuwe soundtrack te voorzien. Wie echter denkt een typisch BSP album in handen te hebben, komt met Man of Aran bedrogen uit. De soundtrack is echt op de film geschreven, zodat het eigenlijk meer wordt dan dat alleen. De letterlijke soundscapes zitten de film als gegoten. Afgezien van een passende cover van Come Wander with Me zijn het originele composities, waarin de hand van BSP te herkennen is vermengd met sfeerverhogende folkelementen. BSP is voor mij altijd een band geweest die zich kranig staande wist te houden tussen het geweld aan andere Britse indiegeluiden, zonder daar echt bovenuit te steken. Met dit project tonen ze zich echter van hun meest creatieve kant. Het idee is op zich niet nieuw, denk aan Steve Reich en anderen, maar pakt een stuk vooruitstrevender uit dan bijvoorbeeld Marie Antoinette van Sofia Coppola.

Read more...