Justin Currie - The Great War

Na langdurig succes met Del Amitri koos Justin Currie met What Is Love For voor een solocarrière. Een aantal jaren later verwelkomen we de opvolger van zijn even indrukwekkende als innemende debuut.

De krachtige bronzen tonen van Justin’s stem zijn uitermate geschikt voor zwaarder werk, maar tonen zich op The Great War opnieuw charmant in de bijna classicistische songs. Dat is bedoeld in de meest vleiende zin. Popartiesten als Tim Christensen en Tom Baxter hebben ook de plezierige gave om songs te schrijven die met huidige sentimenten meegroeien, terwijl ze een tijdloze klasse bewaren die ze direct aangenaam bekend doet klinken. Justins vocalen maken van iedere song sowieso iets bijzonders. Bovendien blijkt de ex-rocker een grandioos gevoel voor melodie te hebben. The Great War is steviger van opzet dan het voornamelijk door rollende ballads gevulde debuut. Daar passen rootsy ritmes in en pakkende pop hooks, maar ook scheurende scherpgekante rock. Het geheel klinkt daardoor ook minder liefdevol dan het hoopvolle What Is Love For.

Hoewel de herboren singer-songwriter het nu zonder het verrassingseffect moet stellen, staat ook deze tweede plaat als een huis. Er zijn een paar schitterende uitschieters die we wellicht nu al als typische Justin Currie songs kunnen bestempelen, zoals You’ll Always Walk Alone, het intens duistere The Fight to be Human en de dromerige romantiek in The Way That it Falls. The Great War bevestigt dus voornamelijk wat het debuut al aangaf: Justin Currie is als singer-songwriter minstens zoveel waard als voorman van een band.

Read more...

De Rosa - Prevention

Prevention is het potente tweede album van de Schotse band De Rosa. Opvolgers zijn geliefd en bevreesd en De Rosa heeft voor deze risicovolle onderneming gekozen voor een andere weg. Dat werkt eigenlijk ook het beste, want daarmee is het gevaar van meer van hetzelfde dat vrijwel altijd tegenvalt direct afgewend. Nu heb ik zelf het genoegen van het debuut niet gekend en benader ik dit album zeer neutraal. Naar het schijnt was het debuut een vlotte en felle gitaarpopplaat. Die gitaarpop heeft op Prevention niet langer de hoofdrol en het geluid klinkt vol en gerijpt. Potent is het juiste woord voor de finale stuwkracht die de songstructuur kenmerkt en daar past een trager, aanzwengelend tempo bij. Mijn eerste ingeving was dat ik te maken had met een Schotse versie van het zeer creatieve Timesbold. Dit door de rijke arrangementen met een inventief en veelzijdig instrumentgebruik, zonder dat de stevige rockinvloed daaronder lijdt. Later dringt zich echter ook de vergelijking op met de ondergewaardeerde, Britse band South, hoewel hier niet op het laatste album afgegaan moet worden. Dit uit zich vooral in het strategische gebruik van elektronica accenten in combinatie met de doordringende beats. Gelukkig neemt het vijftal ook de ruimte om het kale skelet, dat aan de basis ligt van de evenzeer subtiel in elkaar stekende songs, bloot te geven, zoals het heel mooie Pest laat horen. De pakkende, uitgesponnen composities doen dan weer aan als landgenoten My Latest Novel. Inmiddels zijn er teveel fantastische Schotse bands om nog verdere vergelijkingen aan te gaan en dat zou ook alleen maar afdoen aan het immense genot van dit overweldigende talent. Er valt enorm veel te ontdekken op Prevention waardoor je na afloop onherroepelijk de neiging hebt om op repeat te drukken. De Rosa is absoluut indrukwekkend en vol karakter.

Read more...