Fol Chen - Part II: The New December

Op de hoes zelf introduceert Fol Chen hun nieuwe album Part II met een sience fiction-achtig briefje zonder enige context dan de ondertitel: The New December. Hoewel deel twee natuurlijk volgt op deel één, is het verband mij niet volledig duidelijk. Dat past de eigenzinnige muziekverzamelaars van Fol Chen bijzonder goed. Nog iets venijniger en strijdlustiger dan deel één zet Part II in met The Holograms. In iedere song drijft de band het goedgemutste experimentalisme flink op de spits. In zekere zin lijkt er sprake van een high-fi vorm van Psapp. Fol Chen gebruikt allerhande middelen en kent behoorlijk wat pregnante pulsen. Psychedelica en pop zijn nooit ver weg, maar anders dan op Part I is Part II ietwat vermoeiender. Op consistentie moet langer worden gewacht. Er zijn minder sferische afwisselingen aanwezig en de lieflijkheid verdwijnt op de achtergrond. Het is synthetische knutselpop gegoten in een uitvergrote collage. Grotendeels wordt daarmee dezelfde formule als voorheen gevolgd, het is echter jammer dat de spanningsbogen die het verhalende Part I interessant hielden beperkt lijken op Part II. In het geheel krijgen dan de uit de band gesprongen gekte en de geassocieerde aan noise grenzende accenten de overhand. Desondanks stemt Fol Chen nieuwsgierig naar een eventueel vervolg. Het is goed mogelijk dat daarin de windvaan een andere kant op wijst.

Read more...

Masangeles, van Beatriz Flores Silva

Masangeles is een raamvertelling die zich concentreert op een gedeelte uit het leven van Masangeles, een buitenechtelijke dochter van een invloedrijk politicus. Na de zelfmoord van haar moeder wordt zij in het uitgebreide en chaotische huishouden van haar vader opgenomen, hetgeen geen warme ontvangst is. Het karakter van Masangeles, dat is gebaseerd op naastenliefde, tekent zich scherp af tegen de vele neurotische vormen van egoïsme die in het huishouden zegevieren. De vertelling vindt plaats tegen een opdringerige achtergrond van de politiek roerige geschiedenis van Uruguay in de jaren ’60-’70. Door het visuele en verbale absurdisme doet de filmstijl denken aan Fellini, maar is minder zwierig en omfloerst. De werkelijkheid is wel doorspekt van vermakelijk magisch realisme en symbolisme dat de maatschappij en politiek van die tijd tegen het licht houdt. Het is duidelijk dat Masangeles in eerste instantie vooral voor het Uruguayaanse publiek is bedoeld. Enige historische kennis van zaken zal het kijkplezier daarom vergroten. Dat neemt niet weg dat Masangeles makkelijk te waarderen is als een ambitieuze film uit een opkomend filmland. Regisseuse Beatriz Flores Silva bezit over kunstzinnige visie en een inspirerende werkwijze.

Read more...

Micmacs à Tire-Larigot, van Jean-Pierre Jeunet

Ook zonder zijn maatje Marc Caro weet regisseur Jean-Pierre Jeunet de treffende excentrieke sfeer van Delicatessen te doen herleven in zijn nieuwe werk Micmacs à Tire-Larigot. Jeunet vond samen met Caro middels een zeer authentieke visie toch een grote schare fans, iets dat niet veel eigenzinnige filmregisseurs gegeven is. Dat talent vormt nog steeds de voedingsbodem voor deze nieuwe prent. Terug is het nostalgisch futurisme, hoewel in strikte zin er bij Micmacs beter kan worden gesproken van een verhaal barstensvol hedendaagse maatschappij kritiek. In zekere zin een grimmig gegeven, maar de film is uiteraard uiterst komisch. Het ludieke absurdisme viert wederom hoogtij. Dat geldt voor zowel de vele opmerkelijke typetjes, de aankleding van de omgeving alsook voor de bittere toevalligheid waaruit het verhaal is opgebouwd en de associatieve vertelwijze. Teveel prijsgeven zou het kijkplezier kunnen bederven, desondanks is iedere film van Jeunet zo rijk dat men herhaling met liefde ondergaat. Na twee onfortuinlijke gebeurtenissen met wapens in zijn leven, wordt Bazil van de straat gered door een inventieve recyclefamilie met wie hij de strijd aanbindt tegen de twee betrokken wapenfabrikanten. Door de overmoedige bravoure van de personages ontbreekt wel de beklemmende sfeer van Delicatessen. Inmiddels is natuurlijk ook de regiestijl minder opzienbarend, maar dat doet aan de film zelf niets af.

Read more...