California Dreamin' (Endless), van Cristian Nemescu

Na het ontijdig sterven van Nemescu is niets meer aan de film veranderd, maar dat laat zich nauwelijks zien. Direct vanaf de opening worden zorgvuldig zaadjes gepland waaruit subtiel een chaos groeit. Ondanks dat de film zich traag ontwikkelt, heeft deze het juiste tempo. Als een NAVO konvooi begeleid door Amerikanen op weg gaat naar Kosovo, wordt het tegengehouden op een onbeduidend stationnetje. Alles wat je dan logischerwijs verwacht, gebeurt ook, maar op een onverwachte manier. Er zijn lange lijnen van hoge machtsrelaties die zich mooi laten vertalen naar het kleine detail van het dorp in de film. In de vijf verbeelde dagen komen dromen en verlangens na lang wachten samen, totdat een diep weggestopte fatale wending onvermijdelijk wordt. De sfeer is zowel gelaten als gespannen, omdat de grote thema’s worden verwoord met parodiërende humor. Het loont te zoeken naar de vele dubbele bodems. De film fingeert goed een complexer wereldlijk geheel.

Read more...

The Bothersome Man, van Jens Lien

Scandinavische films hebben, net als de popmuziek, in mijn ogen vaak iets bijzonders. Zo-ook deze zwartgallige film van Noorse regisseur Jens Lien. De stijl heeft zowel qua toonzetting als enscenering verwantschap met het werk van Anders Thomas Jensen. Daarnaast demonstreert de film veel gevoel voor het magisch realisme in de gedetailleerde, lege beelden, dat bekend kan zijn van Christoffer Boe. De komedie draait om een man die op een geheimzinnige en desolate, geïsoleerde plek een volledig nieuw leven krijgt aangemeten. Hoewel het verhaal ook zonder connotaties op een intrigerende manier onderhoudend is, kan de film gezien worden als een politiek pamflet. Waar de hoofdpersoon, Andreas, in terechtkomt, is een wereld die lijkt uit te drukken hoe het had kunnen zijn als het communisme succesvoller geweest was. Er is een verhulde, totalitaire en alziende macht, die de volledige orde in de stad beheerst. Ondanks enkele stille tekenen van verzet, lijken de inwoners zich ernaar te schikken. In eerste instantie krijgt Andreas alles wat hij zich maar kan wensen, zonder noemenswaardige tegenprestatie. Dan wordt langzaamaan de hel van gemiddeldes, tevredenheid en het eeuwige compromis duidelijk en is er alleen nog maar een directe aanleiding nodig om Andreas de orde te laten verstoren. Welke samenleving hier op de hak genomen wordt, is subtiel aan de kijker overgelaten. Afhankelijk van een visie van Andreas als martelaar of antiheld, kan je positie bepaald worden. Toch lijkt Jens Lien hier de proactieve laatdunkendheid te prefereren boven conformistische onverschilligheid. En wie neemt het hem kwalijk? The Brothersome Man is een bijzonder fraaie en intelligente parodie op de samenleving.

Read more...

Reclaim Your Brain, van Hans Weingartner

Reclaim Your Brain volgt in grote delen de thema’s van The Edukators, de succesvolle voorganger van Weingartner´s hand. De consumptiemaatschappij en publieke opinie worden in een humoristisch, revolutionair verhaal aan de kaak gesteld. Op vlotte wijze ontwikkelt een machtige TV producent zich tot reactionair, goed vertolkt door Moritz Bleibtrau. Hij zoekt de schuld voor de geestelijke verarming door TV eerst bij de mensen, dan zichzelf en vermoedt vervolgens een complot van het kijkcijferinstituut. Samen met een wraaklustig slachtoffer van een voormalig programma formeert hij een immorele league of extraordinary gentlemen. Als blijkt dat de cijfers kloppen, starten ze een offensief. Zo eindigt hij op andere wijze op zijn manipulatieve beginpunt en ontketend een mentaliteitsverschuiving. Hoewel het delirische omslagmoment geforceerd en gekunsteld overkomt, is de film anderzijds neutraal en op tempo geregisseerd. Dat maakt het ietwat gezochte plot toegankelijk en zorgt dat de ongeloofwaardigheid naar het eind van de film niet stoort.

Read more...

Sigur Rós - Með suð í eyrum við spilum endalaust

Með suð í eyrum við spilum endalaust is in meerdere opzichten een stijlbreuk ten opzichte van het eerdere werk van dit onverwachte succesverhaal. Op dit album doen Engelstalige nummers voor het eerst hun intrede en ook is het album niet alleen in hun thuisland opgenomen. Als een productieve band betaamd, kwam dit album in recordtempo tot stand. Het componeren heeft met dit vijfde album een vrijere zwaai genomen. Dat betekent dat na alle topprestaties die de band al leverde dit album ook weer echt voor verrassingen zorgt. Dit is echter niet alleen de verdienste van de band zelf, daar ze ook gebruik maken van enkele zeer getalenteerde muzikale collectieven. Het eveneens IJslands kwartet Amiina heeft een bescheiden rol op het album, net als het London Sinfonietta en London Oratory Boy’s Choir die zorgen voor een werkelijk groots gebaar waar nodig. De invloeden van strijkkwartet Amiina zijn merkbaar. De bijzonder mooie plaat Kurr zal het grote publiek misschien ontgaan zijn, maar hun participatie op Með suð í eyrum við spilum endalaust spreekt boekdelen. Daarnaast zijn de vocalen van Jónsi zijn sterker en buigzamer dan ooit. Dat is ook nodig, want op relatief opgewekte wijze worden stevige ritmes naadloos de nummers ingeweven, waardoor een bijna opzwepende, in plaats van de gewoonlijk bezwerende, sfeer ontstaat. Toch wordt de klassieke pracht van de soundscapekunstenaars in deze ontwikkelingen niet vergeten, hoor de opening van Festival en Með suð í eyrum. Vooral de slotnummers hebben een pure, verstilde schoonheid die door het contrast extra belonend is. Het maakt dit album vooral spannender en gevarieerder. Wederom een goede plaat van genrebouwers en componisten Sigur Rós en hopelijk een definitieve carrièreslag voor Amiina.

Read more...

Charlie Wilson's War, van Mike Nichols

Congreslid Charlie Wilson (onder Reagen) is een nogal uitbundig type dat standaard kan rekenen op herkiezing. Als een Texaan omringd door mooie vrouwen, drank en drugs, terwijl hij prat gaat op een onethisch en direct karakter, maakt Wilson (Hanks) een ongeloofwaardige held in dit verhaal. De zaak rond het Sovjet conflict in Afghanistan raakt aan het rollen als Charlie het budget voor geheime operaties verdubbelt en zo de Afghaanse strijd steunt. Hij raakt steeds meer betrokken bij de details van dit conflict. Middels een serie lobbypraktijken met Joanne Herring (Roberts) weet hij het congres ertoe te bewegen de strijd te financieren. Samen met een ongeliefde CIA functionaris (Hoffman) stuurt hij het conflict naar het Akkoord van Geneve. Net wat een film over Amerikaanse verheerlijking nodig heeft, concludeert Charlie dat men hiermee een nieuw probleem veroorzaakt heeft. Vooral de spitsvondige dialogen maken deze politieke film de moeite waard. De vlotte regie stoort nergens, precies juist voor dit type film.

Read more...