The Man From Earth, van Richard Schenkman

Het kostte de nodige tijd en moeite om dit filmproject naar het laatste verhaal van Jerome Bixby, de auteur van belangrijke delen van Star Strek en The Twilight Zone, te realiseren. Jerome Bixby startte het verhaal al in de jaren ’60, maar maakte het pas tegen zijn dood in 1998 af. Tien jaar later is The Man From Earth eindelijk een feit. Het betreft wederom een sci-fi verhaal, hoewel niet in traditionele zin. Het budget voor de film was merkbaar klein en hield het verhaal zeer puur. The Man From Earth is een echte praatfilm in de geest van Hurly Burly en Tape, maar minder op de spits gedreven. De plot is mager en behoeft weinig woorden. Te midden van een afscheid onder goed bevriende professoren kondigt John Oldman aan dat hij oorspronkelijk een Cro-Magnon mens was en al 14.000 jaar leeft. Dit gegeven maakt de film evengoed magisch realistisch, terwijl de gehele plot zich in conversatie ontvouwt. Daardoor is The Man From Earth ook een echte acteursfilm; één die weet te boeien. De voornaamste kritiek betreft echter de halfbakken neigingen tot dramatisering. Dit begint met een nogal verkeerd ingeschatte soundtrack van typisch b-film effectbejag. Daarnaast ligt het tempo, ondanks de beperkingen, door het kerngegeven erg hoog. Daardoor vindt ook in de voortdurende conversatie een zekere overdramatisering plaats die personages onwaarschijnlijk maakt. Deze inschattingsfouten vervreemden het publiek van de mogelijkheid van geloofwaardigheid. Desalniettemin, voor degenen die houden van nadenken over verstrekkende hypotheses, biedt het gegeven en de presentatie van de film voldoende vertier en ontlokt aan het eind een zweem emotie.

Read more...

Atlantis, van Digna Sinke

Met weinig middelen zet regisseuse Digna Sinke op zeer scherpe en elegante wijze haar eigen script neer. Bekende beelden van Nederlandse landschappen en moderne taferelen worden zodanig vastgelegd dat het geheel een futuristische uistraling krijgt. Dat past bij de sci-fi-achtige plot waarin de overheid van de toekomst de samenleving in een geformaliseerd keurslijf van geluk en positiviteit dwingt en alles van vroeger tot het vergeten verleden behoort. De protagonist betreft een subversief, doch verlegen meisje van 13 dat door haar gedrag steeds meer te weten komt over de kanten van de wereld die inmiddels uit het zicht verdreven zijn. Zo komt ze ook steeds meer te weten over wat haar te doen staat in de toekomst, hetgeen niet strookt met de opgedrongen ordening van het geluk. Het filosofische en metafysische verhaal drijft grotendeels op de fragmentarische opmerkingen die worden gemaakt door de personages. Helaas lijken die maar half in hun woorden te geloven, waardoor de uitspraken vaak blijven steken in cryptische profetieën. De krachtige cinematografische stijl en de prachtige enscenering overstemmen dit minpunt echter vorstelijk, waardoor Atlantis alsnog een plezierige film blijkt.

Read more...